Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 6 หน้าที่ 116

เล่ม มมร. 6 หน้า 116 ข้อ 62
พระผู้มีพระภาคเจ้า มีพระฉวีเสมอ ด้วยลิ่มทองสิงคี ทรงสงบแล้ว ทรงพ้นวิเศษ แล้ว เสด็จประเวศสู่พระนครราชคฤห์พร้อม ด้วยพระปุราณชฎิลทั้งหลาย ผู้สงบแล้ว ผู้ พ้นวิเศษแล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นทรง มีอริยวาสธรรม ๑๐ ประการ เป็นเครื่องอยู่ ทรงประกอบด้วยพระกำลัง ๑๐ ทรงทราบ ธรรม คือ กรรมบถ ๑๐ และทรงประกอบ ด้วยธรรมอันเป็นองค์ของพระอเสขะ ๑๐ มี ภิกษุบริวารพันหนึ่ง เสด็จประเวศสู่พระ นครราชคฤห์. [๖๒] ประชาชนได้เห็นท้าวสักกะจอมทวยเทพแล้วพากันกล่าวอย่างนี้ ว่า พ่อหนุ่มนี้มีรูปงามยิ่งนัก น่าดูนัก น่าชมนัก พ่อหนุ่มนี้ของใครหนอ เมื่อประชาชนกล่าวอย่างนี้แล้ว ท้าวสักกะจอมทวยเทพได้กล่าวตอบประชาชน พวกนั้นด้วยคาถา ว่าดังนี้:- พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใดเป็น นักปราชญ์ ทรงฝึกอินทรีย์ทั้งปวงแล้ว เป็น ผู้ผ่องแผ้วทาบุคคลเปรียบมีได้ ไกลจาก กิเลส เสด็จไปดีแล้วในโลก ข้าพเจ้าเป็นผู้ รับใช้ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka