พระไตรปิฎก

พระขีณาสพสี่แสนได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก ห้อมล้อม พระทีปังกรผู้ทรงรู้แจ้งโลกอยู่ทุกเมื่อ. สมัยนั้น ใคร ๆ ก็ตาม จะละภพมนุษย์ไป เขาเหล่านั้น มิได้บรรลุพระอรหัต ยังเป็นเสขบุคคล จะต้องถูกเขาตำหนิ ติเตียน. พระพุทธศาสนาก็เบิกบานไปด้วยพระอรหันต์ผู้คงที่ เป็น พระขีณาสพ ปราศจากมลทิน งดงามอยู่ในกาลทุกเมื่อ. พระศาสดาทีปังกร มีนครนามว่ารัมมวดี มีกษัตริย์นามว่า สุเทวะเป็นพระชนก มีพระเทวีนามว่าสุเมธาเป็นพระชนนี. พระองค์ทรงครองเรือนอยู่หมื่นปี มีปราสาทอย่างดีที่สุด สามหลัง ชื่อว่าหังสา โกญจา และมยุรา. มีเหล่านารีแต่งตัวสวยงามจำนวนสามแสน มีจอมนารี นามว่า ปทุมา มีพระโอรสนามว่า อุสภักขันธะ. พระองค์หรงเห็นนิมิต ๔ ประการ จึงเสด็จออกบวชด้วยยาน คือช้าง พระชินเจ้าทรงตั้งปธานความเพียรอยู่ ๑๐ เดือนถ้วน. พระมุนีทรงบำเพ็ญเพียรทางใจได้ตรัสรู้แล้ว พระมหามุนี ทีปังกรผู้สงบ อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว. พระมหาวีระ ทรงประกาศพระธรรมจักร ในตำหนักอัน ประกอบด้วยสิริในนันทาราม ประทับนั่งที่โคนต้นซึก ได้ทรง กระทำการย่ำยีพวกเดียรถีย์. มีพระอัครสาวก คือพระสุมังคละและพระติสสะ พระ- ศาสดาทีปังกรมีพระอุปัฏฐากนามว่าสาคตะ.