Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 70 หน้าที่ 403

เล่ม มมร. 70 หน้า 403 ข้อ 3
เป็นผู้ถึงความยอดเยี่ยมแห่งอภิญญา ยินดีในโคจรคือ อาหารอันเป็นของบิดา เที่ยวไปในอากาศ เป็นนักปราชญ์ ห้อมล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ. ศิษย์ของเราเหล่านั้นเป็นนักปราชญ์ สำรวมทวาร ๖ ไม่ หวั่นไหว รักษาอินทรีย์ไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะ หาผู้ทัดเทียม ได้ยาก. ศิษย์ของเราเหล่านั้นยับยั้งอยู่ตลอดราตรี ด้วยการนั่งคู้ บัลลังก์ ด้วยการยืนและการเดินจงกรม หาผู้ทัดเทียมได้ ยาก. เหล่าศิษย์ของเรา ไม่กำหนัดในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความ กำหนัด ไม่ขัดเคืองในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง ไม่ หลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง หาผู้ทัดเทียมได้ยาก. ศิษย์เหล่านั้นแผลงฤทธิ์ได้ต่าง ๆ ประพฤติอยู่เป็นนิจ- กาล บันดาลให้แผ่นดินไหวก็ได้ ยากที่ใครจะแข่งได้. ศิษย์ของเราเหล่านั้น เมื่อจะเล่น ย่อมเล่นฌาน นำผล หว้าจากต้นหว้ามา หาผู้ทัดเทียมมิได้. พวกหนึ่งไปยังอมรโคยานทวีป พวกหนึ่งไปยังปุพพ- วิเทหทวีป พวกหนึ่งไปยังอุตตรกุรุทวีป ไปนำเอาผลหว้ามา ยากที่ผู้อื่นจะทัดเทียมได้ด้วยการแสวงหา. ศิษย์เหล่านั้นส่งหาบไปข้างหน้า ตนเองไปข้างหลัง ท้องฟ้าถูกดาบส ๒๔,๐๐๐ ปกปิดแล้ว. ศิษย์บางพวกปิ้งให้สุก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka