Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 170

เล่ม มมร. 71 หน้า 170 ข้อ 43
สมภพในวงศ์พระเจ้าโอกการาช จักเสด็จอุบัติในโลก เขา อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักเคลื่อนจากภพดุสิต จักเป็นผ้าต่ำ โดยชาติ [มีชาติต่ำ] มีชื่อว่าอุบาลี. และภายหลังเขาบวชแล้ว หน่ายกรรมอันลามกกำหนด รู้อาสวะทั้งปวงแล้ว จักไม่มีอาสวะ นิพพาน. พระโคดมพุทธเจ้าผู้ศากยบุตร มียศใหญ่ จักทรงโปรด ดังเขาไว้ในเอตทัคคสถานทางวินัย เราบวชด้วยศรัทธา ทำ กิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะกำหนดรู้อาสวะทั้งปวง ไม่มี อาสวะอยู่. และพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุเคราะห์เราว่า เราแกล้ว- กล้าในวินัย เราปรารภในกรรมของตน ไม่มีอาสวะอยู่. เราสำรวมในพระปาติโมกข์และในอินทรีย์ ๕ ทรงพระ- วินัยอันเป็นบ่อเกิดรัตนะไว้ได้หมดทั้งสิ้น พระศาสดาผู้ไม่มี ใครเทียบถึงในโลก ทรงรู้คุณของเราแล้ว ประทับนั่งในท่าม กลางสงฆ์ ทรงตั้งเราไว้ในเอตทัคคสถาน. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอุบาลีเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบอุปาลิเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka