Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 209

เล่ม มมร. 71 หน้า 209 ข้อ 53
วีชนีวรรคที่ ๖ วิธูปนทายกเถราปทานที่ ๑ (๕๑) ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัด [๕๓] เราได้ถวายพัดเล่มหนึ่ง แต่พระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ ผู้เป็นจอมแห่งสัตว์ มั่นคง. เรายังจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ประนมอัญชลีถวายบังคม พระสัมพุทธเจ้า บ่ายหน้าไปทางทิศอุดรหลีกไป. พระศาสดาผู้อัครนายกของโลก ทรงรับพัดวีชนีแล้ว ประ- ทับยืน ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วยการตั้งจิตไว้ ผู้นี้จักไม่ไปสู่ วินิบาตตลอดแสนกัป. เราปรารภความเพียร มีจิตแน่วแน่ มีใจตั้งมั่นในใจโตคุณ (คุณคือการกำหนดรู้ใจผู้อื่น) มีอายุ ๗ ปีโดยกำเนิด ได้ บรรลุพระอรหัต. ใน ๖ หมื่นกัป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ครั้ง ทรงมี พละมาก พระนามเหมือนกันว่า พิชชมานะ. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวิธูปนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบวิธูปนทายกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka