พระไตรปิฏก

{๕๓} [๑] ข้าพเจ้าได้ถวายพัดวีชนีเล่มหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่เช่นนั้น

[๒] ข้าพเจ้าทำจิตของตนให้เลื่อมใส ประนมมืออภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว มุ่งหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

[๓] พระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงจับพัดวีชนีแล้ว ประทับยืนอยู่ในท่ามกลางหมู่ภิกษุ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๔] ด้วยการถวายพัดวีชนีเล่มนี้และด้วยการตั้งจิตไว้มั่น ผู้นี้จักไม่ตกวินิบาตนรกถึง ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๕] ข้าพเจ้าบำเพ็ญเพียร มีจิตเด็ดเดี่ยว มีใจตั้งมั่นในเจโตคุณ มีอายุ ๗ ขวบ ก็ได้บรรลุอรหัตตผล

[๖] ในกัปที่ ๖๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มีพระนามว่าพีชมานะ มีพลานุภาพมาก

[๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระวิธูปนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้