พระไตรปิฎก

ปรัปปสาทกเถราปทานที่ ๔ (๖๔) ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ [๖๖] ใครได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้องอาจ ผู้ประเสริฐ ผู้ แกล้วกล้า ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ทรงชนะวิเศษ มีพระฉีวรรณ ดังทองแล้ว จะไม่เลื่อมใสเล่า. ใครเห็นพระฌานของพระพุทธเจ้า อันเปรียบเหมือน ภูเขาหิมวันต์อันประมาณไม่ได้ ดังสาครอันข้ามได้ยาก แล้ว จะไม่เลื่อมใสเล่า ใครเห็นศีลของพระพุทธเจ้า ซึ่งเปรียบ เหมือนแผ่นดินอันประมาณมิได้ ดุจมาลัยประดับศีรษะอัน วิจิตรฉะนั้นแล้ว จะไม่เลื่อมใสเล่า. ใครเห็นพระญาณของพระพุทธเจ้า ซึ่งเปรียบดังอากาศ อันไม่กำเริบ ดุจอากาศอันนับไม่ได้ฉะนั้นแล้ว จะไม่เลื่อมใส เล่า. พราหมณ์ชื่อว่าโสนะ ได้สรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้ประ- เสริฐสุด พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ไม่ทรงแพ้อะไร ด้วยคาถา ๔ คาถานี้แล้ว ไม่ได้เข้าถึงทุคติเลย ตลอด ๙๔ กัป เราได้ เสวยสมบัติอันดีงามมิใช่น้อยในสุคติทั้งหลาย. ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราสรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้นำของ โลกแล้ว ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ. ในกัปที่ ๑๔ แต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ครั้ง ผู้สูงศักดิทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพละมาก.