Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 599

เล่ม มมร. 71 หน้า 599 ข้อ 191
เอกจาริยเถราปทานที่ ๙ (๑๘๙) ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมณฑารพ [๑๙๑] ในกาลนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในเทวดาชั้นดาว- ดึงส์ว่า พระพุทธเจ้าจะเสด็จนิพพานในโลก และพวกเราก็ ยังมีราคะ. ในเทวดาผู้เกิดความสังเวช เพียบพร้อมด้วยลูกศร คือ ความโศกเหล่านั้น เราเป็นผู้มีใจแข็งด้วยกำลังของตน ได้ ไปในสำนักพระพุทธเจ้า. เราถือดอกมณฑารพที่นิรมิตรวบรวมไว้ไปบูชาแด่พระพุทธ- เจ้า ในเวลาใกล้จะปรินิพพาน. ในกาลนั้น เทวดาและนางอัปสรทั้งปวงอนุโมทนาเรา เราไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป. ในหกหมื่นกัปแต่กัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ครั้ง พระนามว่ามหามัลลชนะ มีพละมาก. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบเอกจาริยเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka