Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 355

<< | หน้าที่ 355 | >>
[๔๙] ในกัปที่ ๗๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่ารมุตตมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติกัณณิปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติกัณณิปุปผิยเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. เอกจาริยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระเอกจาริยเถระ


(พระเอกจาริยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๙๑} [๕๑] ครั้งนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ว่า พระพุทธเจ้าจะเสด็จดับขันธปรินิพพานในโลก แต่พวกเรายังมีราคะอยู่

[๕๒] บรรดาเทวดาผู้เกิดความสังเวช ผู้มากไปด้วยความเศร้าโศกเหล่านั้น ข้าพเจ้าถูกกำลังของตนอุปถัมภ์แล้ว ได้ไปในสำนักของพระพุทธเจ้า

[๕๓] ข้าพเจ้าถือดอกมณฑารพที่เนรมิต รวบรวมไว้ไปบูชาพระพุทธเจ้า ในเวลาใกล้จะปรินิพพาน

[๕๔] ครั้งนั้น เทวดาและนางเทพอัปสรทั้งปวง อนุโมทนาต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka