พระไตรปิฎก

โถมกวรรคที่ ๒๖ โถมกเถราปทานที่ ๑ (๒๕๑) ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ [๒๕๓] เราอยู่ในเทวโลก ได้ฟังธรรมของพระพุทธเจ้าพระนาม ว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวงแล้วเบิกบานใจ ได้กล่าว คำนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้าพระองค์ขอ นอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษสูงสุด พระ- องค์ทรงแสดงอมฤตบท ทรงยังชนเป็นมากให้ข้ามได้. ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้กล่าวาจาใดในกาลนั้น ด้วย การกล่าววาจานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ สรรเสริญ. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโถมกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบโถมกเถราปทาน อรรถกถาโถมกวรรคที่ ๒๖ อปทานที่ ๑ ในวรรคที่ ๒๖ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล.