Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 763

เล่ม มมร. 71 หน้า 763 ข้อ 313 314
อารักขทายกวรรคที่ ๓๒ อารักขทายกเถราปทานที่ ๑ (๓๑๑) ว่าด้วยผลแห่งการถวายอารักขา [๓๑๓] เราได้ให้ทำรั้วถวายแด่พระมุนี พระนามว่า ธัมมทัสสี และได้ถวายอารักขาแด่พระองค์ผู้จอมสัตว์ ผู้คงที่. ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมที่เหลือนั้น เราได้บรรลุถึงความสิ้นอาสวะ. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอารักขทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบอารักขทายกเถราปทาน โภชนทายกเถราปทานที่ ๒ (๓๑๒) ว่าด้วยผลแห่งการถวายโภชนะ [๓๑๔] พระชินเจ้าย่อมรุ่งโรจน์ทุกเมื่อ ดังหน่อไม้รังที่เกิดดี เช่นไม้อัญชันกำลังขึ้นงาม เหมือนสายรุ้งในอากาศฉะนั้น. เรามีใจผ่องใส ได้ถวายโภชนะแด่พระองค์ ผู้เป็นเทวดา ล่วงเทวดา พระนามว่า เวสสภู ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง. พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่แพ้อะไร ทรงอนุโมทนาทานของ เรานั้นว่า ผลจงเกิดแก่ท่านในภพที่เกิด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka