Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 803

เล่ม มมร. 71 หน้า 803 ข้อ 338
ชนทั้งหลายสูดกลิ่นหอมอบอวลอันประกอบด้วยบุญกรรม แล้ว ย่อมรู้ทันทีว่า พระเจ้าผุสสะเสด็จมา ณ ที่นี้. กิ่งไม้ ใบไม้ ท่อนไม้ และแม้หญ้า ทุกชนิด (ดังจะ) รู้ความดำริของเรา ย่อมสำเร็จเป็นกลิ่นหอมทันที. ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยไม้จันทน์ ด้วยการ บูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วย หยาดน้ำ. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระผัสสิตกัมมิยเถระได้กล่าวคาถานี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบผุสสิตกัมมิยเถราปทาน ปภังกรเถราปทานที่ ๖ (๓๓๖) ว่าด้วยผลแห่งการชำระพระสถูป [๓๓๘] พระเจดีย์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ มีอยู่ในป่าชัฏ อันเกลื่อนกล่นด้วย เนื้อร้าย. ใคร ๆ ไม่อาจจะไปเพื่อกราบไหว้พระเจดีย์ พระเจดีย์ อันหญ้าต้นและเถาวัลย์ปกคลุม หักพัง. ในกาลนั้น เราเป็นคนทำการงานในป่า ด้วยการงานของ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka