พระไตรปิฎก

เอกปทุมวรรคที่ ๓๕ เอกปทุมิยเถราปทานที่ ๑ (๓๔๑) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกบัว [๓๔๓] พระชินเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้จบธรรม ทั้งปวง ทรงทำให้แจ้งซึ่งภพน้อยภพใหญ่ ทรงยังประชุมชน เป็นอันมากให้ข้าม [ทุกข์] ได้. ในกาลนั้นเราเป็นพญาหงส์ ผู้ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย เราโผลงยังสระน้ำแล้ว เล่นน้ำอยู่อย่างสำราญใจ. ในขณะนั้น พระชินเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้ง โลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จ [เหาะ] มาเหนือสระน้ำ. เราได้เห็นพระสยัมภู ผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้เป็นนายก ของโลก จึงหักดอกบัวหลวงอันเป็นที่รื่นรมย์ใจที่ก้านแล้ว. เอาจะงอยปากคาบ โยนขึ้นไปในอากาศ ได้บูชาพระ- พุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยใจอันเลื่อมใสยิ่งนัก. พระศาสดาพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ในอากาศ ได้ทรงทำ อนุโมทนาว่า ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้ และด้วยการตั้งจิตมั่น ท่านจะ ไม่ต้องไปสู่วินิบาตตลอดแสนกัป. พระสัมพุทธเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้อุดม ครั้น ตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของเราแล้ว ได้เสด็จไปตาม พระประสงค์.