พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วย กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา. คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วย ประการฉะนี้แล. จบเอกปทุมิยเถราปทาน ติณุปปลมาลิยเถราปทานที่ ๒ (๓๔๒) ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกอุบล ๓ ดอก [๓๔๔] ในกาลนั้น เราเป็นวานร อยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา เราได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา. ทรงยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสว ดังพญารังมีดอกบาน ประกอบด้วยพระลักษณะและอนุพยัญชนะ ครั้นได้เห็นแล้ว มีความปลื้มใจ. มีจิตเบิกบานโสมนัส มีใจร่าเริงด้วยปีติ ได้โปรยดอก อุบล ๓ ดอก เหนือพระเศียร.