Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 938

เล่ม มมร. 71 หน้า 938 ข้อ 399
ข้าแต่พระมหามุนีมหาวีรเจ้า พระองค์ทรงเป็นสัพพัญญู เป็นนายกของโลก ทรงข้ามพ้นแล้ว ยังทรงรื้อขนสรรพสัตว์ ด้วยพระญาณว่า ข้าแต่พระมหามุนีผู้มีพระจักษุ พระองค์ตัดความเคลือบ แคลงสงสัยแล้ว ยังทรงยังมรรคให้เกิดแก่ข้าพระองค์ ด้วย พระญาณของพระองค์. พระอรหันต์ผู้ถึงความสำเร็จ ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก เที่ยวไปในอากาศได้ เป็นนักปราชญ์ ห้อมล้อมอยู่ทุกขณะ. พระเสขะผู้กำลังปฏิบัติ และผู้ตั้งอยู่ในผล เป็นสาวก ของพระองค์ สาวกทั้งหลายของพระองค์ย่อมบาน เหมือน ดอกปทุมเมื่ออาทิตย์อุทัย. มหาสมุทรประมาณไม่ได้ ไม่มีอะไรเหมือน ยากที่จะ ข้ามได้ ฉันใด ข้าแต่พระองค์ผู้มีจักษุ พระองค์ทรงสมบูรณ์ ด้วยพระญาณ ก็ประมาณไม่ได้ ฉันนั้น. เราถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้ชนะโลก มีพระจักษุ มียศ มาก นมัสการทั่ว ๔ ทิศแล้วได้กลับไป. เราเคลื่อนจากเทวโลกแล้ว รู้สึกตัว กลับมีสติ ท่องเที่ยว อยู่ในภพน้อยใหญ่แล้ว ลงสู่ครรภ์มารดา. ออกจากเรือนแล้วบวชเป็นบรรพชิต เป็นผู้มีความเพียร มีปัญญา มีการหลีกเร้นอยู่เป็นอารมณ์ ตั้งความเพียร ยัง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka