พระไตรปิฎก

นักเจลาวกา นักวามนิกา กุญชวาสีหิมัชฌิตา๑ นักห้อย- โหน นักจำอวด ย่อมแวดล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ. คนเฝ้ายาม คนตีกลอง นักเต้นรำ นักฟ้อนรำ ละคร และ พวกดีดสีตีเป่าเป็นอันมาก แวดล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ. นายภูษามาลา คนรับใช้เมื่ออาบน้ำ พ่อครัว ช่างดอกไม้ สุปาสกา ช่างกัลบกและนักมวย ทั้งหมดแวดล้อมเราอยู่ทุก เมื่อ. เมื่อคนเท่านั้นแสดงกีฬาอยู่ เมื่อเราชื่นชมการบำเรอที่ คนเหล่านั้นทำ เราย่อมไม่รู้คืนและวัน เปรียบเหมือนพระ- อินทร์ในดาวดึงส์. คนเดินทาง คนกำพร้า คนขอทาน นักสู้ (นักเที่ยว) เป็นอันมาก ย่อมเข้ามาของเราจนถึงเรือนเป็นนิตย์. สมณะและพราหมณ์ทั้งหลายผู้เป็นบุญเขตอย่างยิ่ง เมื่อ จะยังบุญของเราให้เจริญ ย่อมมาจนถึงเรือนเรา. พวกนิครนถ์นุ่งผ้าลฏุกา เอาดอกไม้กรองนุ่ง ถือไม้ ๓ อัน ขมวดผมรวมกัน ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. พวกอาชีวกถอนผม ถือว่าตนประเสริฐ เกลือกลั้วด้วย ละอองธุลีเหล่านี้ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. ๑. ม. กุญฺชวาสี ติมชฺฌิกา.