Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 995

เล่ม มมร. 71 หน้า 995 ข้อ 411
ปริวตฺตกา สิทฺธิปตฺตา โกธปุคฺคนิกา พหู ตปสี วนจารี จ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. คนตาบอด คนทมิฬ สากุฬา มลยาฬกา สวรา โยนกา เจว ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. คนฺธกา มุณฺฑกา สพฺเพ กุฏฺลา สานุวินฺทกา อาราว- จีนรฏฺา จ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. อลสนฺทกา ปลฺลวกา ปพฺพตานคฺคมารุหา พาหิกา เจต- ปุตฺตา จ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. ชาวมธุรรัฐ ชาวโกศลรัฐ ชาวกาสี ชาวหัตถิบุรี ชาว- อิสินทรัฐ ชาวมักกลรัฐ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. เจลาวกา อารมฺพา จ โอภาสา เมฆลา พหู ขุทฺทกา สุทฺทกา เจว ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. โรหกา สินฺธวา เจว จิตฺตกา เอกกณฺณิกา สุรฏฺา อปรนฺตา จ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. ช่างสาน ช่างหูก ช่างหนัง ช่างถาก คนงาน และ ช่างหม้อ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. ช่างแก้ว ช่างเหล็ก ช่างทอง ช่างเย็บผ้า และช่างดีบุก ทั้งหมดนั้น ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka