Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 996

เล่ม มมร. 71 หน้า 996 ข้อ 411
ช่างศร ช่างกลึง คนรับใช้ส่งของ ช่างปรุงของหอม ช่างย้อม และช่างชุน ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. คนขายน้ำมัน คนหาฟืน คนหาบน้ำ คนรับใช้ คนหุงต้ม คนตักน้ำ ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. คนเฝ้าประตู ทหารช่างกรองดอกไม้ คนทิ้งดอกไม้ ควาญช้าง คนเลี้ยงช้าง ย่อมมาหาเราจนถึงเรือน. เราได้ถวายแด่พระราชาพระนามว่า อานันทะ ทุกอย่าง เรายังความพร่องด้วยรัตนะมีวรรณะ ประการให้เต็ม. คนทั้งหมดมากด้วยกัน มีวรรณะต่างกันเหล่าใด ที่เรา ตั้งไว้แล้ว เรารู้จิตของคนเหล่านั้นแล้ว ให้เขาอิ่ม (พอใจ) แม้ด้วยรัตนะ. เมื่อดนตรีมีเสียงไพเราะบรรเลงอยู่ เมื่อกลองดังก้องอยู่ เมื่อสังข์เขาเป่าอยู่ เรารื่นรมย์อยู่ในเรือนของตน. สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ปทุมุตตระ พระองค์ผู้มีจักษุ พร้อมด้วยภิกษุขีณาสพประมาณแสนรูป เสด็จดำเนินรูปตามถนนด้วยกัน ทรงยังทิศทั้งปวงให้สว่าง โชติช่วง เหมือนต้นไม้ประจำทวีป. เมื่อพระองค์ผู้นำของโลกกำลังเสด็จไป กลองทั้งปวง ยังดังก้องอยู่ รัศมีของพระองค์สว่างไสวดุจพระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka