Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 71 หน้าที่ 1001

เล่ม มมร. 71 หน้า 1001 ข้อ 412
ต้นสมอ ต้นมะขามป้อม ต้นนะม่วง ต้นหว้า ต้นสมอ- พิเภก ต้นพุทรา ต้นรกฟ้า ต้นมะตูม มีผลมากอยู่ใกล้อาศรม ของเรา. ต้นอ้อย ต้นกล้วย กำลังผลิดอกออกผลใกล้อาศรมของเรา นั้น ไม้กลิ่นหอมตลบอบอวล ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ต้นอโสก ต้นวรี และต้นสะเดา กำลังดอกบานกลิ่นหอม ตลบหอมอวล ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ต้นมะนาว ต้นมะงั่ว ต้นดีหมี มีดอกบาน หอมตลบอบอวล ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ไม้ยางทราบ ต้นคณฑีเขมา และต้นจำปา มีดอกบาน กลิ่นหอมตลบอบอวล ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ในที่ไม่ไกลมีสระบัว มีนกจากพรากส่งเสียงร้องอยู่ ดา- ดาษด้วยบัวขม บัวเผื่อน บัวหลวง และอุบล มีน้ำใสแจ๋ว เย็นจืดสนิท มีท่าน้ำราบเรียบน่ารื่นรมย์ใจ น้ำใสสะอาด เสมอด้วยแก้วผลึก ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ในสระนั้น บัวหลวง บัวขาว บัวอุบล บัวขม และ บัวเผื่อน ดอกบานสะพรั่ง ย่อมทำให้อาศรมของเรางาม. ปลาสลาด ปลากระบอก ปลาสวาย ปลาเค้า และปลา ตะเพียนว่ายอยู่ในสระนั้น ย่อมทำอาศรมของเราให้งาม. จระเข้ ปลาฉลาม เต่า คหา โอคหา และงูเหลือมเป็น อันมาก ย่อมทำอาศรมของเราให้งาม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka