เปรอะเปื้อน ล้วนอยู่ในอาศรมของข้าพระองค์
ฤาษีเหล่านั้นถึงที่สุดแห่งอภิญญาเหาะเหินเดิน
อากาศได้ เมื่อเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้า ย่อมพาให้อาศรม
ของข้าพระองค์งดงาม
ครั้งนั้น ข้าพระองค์อันศิษย์เหล่านั้น
แวดล้อมอยู่ในป่า เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยความ
ยินดีในฌาน ไม่รู้กลางวันกลางคืน ก็สมัยนั้น
พระผู้มีพระภาคมหามุนี พระนามว่าอัตถทัสสี
เป็นนายกของโลก เสด็จอุบัติขึ้น ยังความมืดให้
พินาศไป
ครั้งนั้น ศิษย์คนหนึ่งได้ยังสำนักของ
ข้าพระองค์ เขประสงค์ จะเรียนลักษณะชื่อว่า
ฉฬังคะ ในคัมภีร์พระเวท
พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัถทัสสี ผู้เป็น
มหามุนี ทรงอุบัติขึ้นในโลก เมื่อทรงประกาศ
สัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบท ข้าพระองค์เป็นผู้ยินดี
ร่าเริงบันเทิงจิต มีหมวดธรรมอย่างอื่นเป็นที่มา
นอน ออกจากอาศรมแล้ว พูดดังนี้ว่า
พระพุทธเจ้าผู้มีพระลักษณะอันประเสริฐ
๓๒ ประการ เกิดอุบัติขึ้นแล้วในโลก มาเถอะ
ท่านทั้งหลาย เราทุกคนจักไปยังสำนักของพระ
สัมมาสัมพุทธเจ้า