Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 10

เล่ม มมร. 72 หน้า 10 ข้อ 2
ศิษย์เหล่านั้นดูปฏิบัติตามคำสั่งสอนถึง ที่สุดในสัจธรรม แสวงหาประโยชน์อย่างเยี่ยม ได้รับปากว่าดีแล้ว ในกาลนั้น พวกเขาผู้สวมชฎา มีหาบเต็ม นุ่งหนังสัตว์พร้อมทั้งเล็บ เสาะหาประโยชน์อย่าง เยี่ยม ได้ออกจากป่าไป สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระยศ ใหญ่ พระนามว่าอัตถทัสสี เมื่อทรงประกาศ สัจจะ ๔ ได้ทรงแสดงอมตบท ข้าพระองค์ถือเศวตฉัตรกั้นถวายแด่พระ พุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ข้าพระองค์ครั้นกั้นถวายวัน หนึ่งแล้วได้ถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เชษฐะของโลก ประเสริฐกว่านรชน ประทับนั่ง ในท่ามกลางพระภิกษุสงฆ์แล้ว ได้ตรัสพระคาถา เหล่านี้ว่า ผู้ใดมีจิตเลื่อมใส ได้กั้นเศวตฉัตรให้เรา ด้วยมือทั้งสอของตน เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่าน ทั้งหลายจงฟังเรากล่าว เมื่อผู้นี้เกิดในเทวดาหรือมนุษย์ ชนทั้ง หลายจักคอยกั้นเศวตฉัตรให้ทุกเมื่อ นี้เป็นผล แห่งการกั้นฉัตรถวาย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka