พระไตรปิฎก

เราได้เสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศล มูลตักเตือนแล้ว เมื่อเราดำรงชีพอยู่ในภพสุดท้าย จักเผากิเลสทั้งหลายได้ เรายังจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้ว ได้ ไปยังดาวดึงสพิภพ ณ ที่นั่น เรากิน ดื่ม ได้สุข อย่างไพบูลย์ ที่มณฑป หรือโคนไม้ เรานึกถึงบุรพ- กรรมเสมอ ห่าฝน คือ ข้าวและน้ำ ย่อมตกลงมา เพื่อเราในครั้งนั้น ชาตินี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา ภพหลัง กำลังเป็นไป ถึงในภพนี้ ข้าวและน้ำ ก็ตกลงมา เพื่อเราตลอดกาลทุกเมื่อ เพราะมธุทานนั่นแหละ เราท่องเที่ยวไป ในภพ กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว เป็นผู้ไม่มี อาสวะอยู่ ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ให้ทานใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่ง มธุทาน เราเผากิเลสแล้ว . . . คำสอนของพระ- พุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระมธุนังสทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล ฯ จบทธุมังสทายกเถราปทาน.