Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 35

เล่ม มมร. 72 หน้า 35 ข้อ 13
ชื่อว่านารทะ แต่คนทั้งหลายเรียกว่า กัสสปะ ในกาลนั้น เราแสวงหาทางบริสุทธิ์อยู่ที่ภูเขากสิกะ พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ทรงใคร่ต่อวิเวก ได้เสด็จ มาทางอากาศ เราเห็นพระรัศมีของพระองค์ผู้แสวงหา- คุณอันยิ่งใหญ่ กำลังเสด็จมาที่ชายป่า จึงตบแต่ง เตียงไม้แล้วปูลาดหนังสัตว์ ครั้นตบแต่งอาสนะเสร็จแล้ว จึงประนม กรอัญชลีขึ้นเหนือเศียรเกล้า ประกาศถึงความ โสมนัสแล้ว ได้กราบทูลดังนี้ว่า ข้าแต่พระองค์เป็นปราชญ์ นำสัตว์ออก จากโลก ขอพระองค์ผู้เป็นดังแพทย์รักษา ความเดือดร้อน ได้โปรดประทานการรักษาแก่ข้า พระองค์ ผู้อันความกำหนัดครอบงำเถิด ข้าแต่พระมุนีชนเหล่าใดมีความต้องการ ด้วยบุญ มองดูพระองค์ผู้เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประ- เสริฐสุด ชนเหล่านั้นย่อมถึงความสำเร็จแห่ง ประโยชน์อันยั่งยืน พึงเป็นผู้ไม่แก่ ข้าพระองค์หามีไทยธรรมเพื่อพระองค์ไม่ เพราะข้าพระองค์บริโภคไม้ที่หล่นเอง ข้าพระ องค์มีแต่อาสนะนี้ ขอเชิญประทับนั่งบนเตียงไม้ เถิด
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka