Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 38

เล่ม มมร. 72 หน้า 38 ข้อ 14
สัตตกทัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๔ (๔๒๔) ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกกระทุ่ม ๗ ดอก [๑๔] มีภูเขาชื่อทัมพะ อยู่ในที่ไม่ ไกลภูเขาหิมวันต์ พระปัจเจกพุทธเจ้า ๗ องค์อาศัย อยู่ที่ข้างภูเขานั้น เราเห็นดอกกระทุ่มจึงประนมมือไหว้แล้ว หยิบเอามา ๗ ดอก ได้เรี่ยรายลงด้วยจิตอันเปี่ยม เพราะกรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และ เพราะความตั้งเจตนาไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปยังดาวดึงสพิภพ ในกัปที่ ๙๔ แด่กัปนี้ เราได้กระทำกรรม ใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเ ล นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสัตตกทัมพปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบสัตตกทัมพปุปผิยเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka