Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 71

เล่ม มมร. 72 หน้า 71 ข้อ 35 36
อุมมาปุปผิยเถราปทานที่ ๕ (๔๔๕) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ [๓๕] ครั้น เมื่อต้นไทรอันเป็นไม้โพธิ- พฤกษ์ งอกงามสีเขียวขจี เราได้เอาดอกผักตบ มาบูชาไม้โพธิพฤกษ์ ในกัปนี้เอง เราได้บูชาโพธิพฤกษ์ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการบูชาไม้โพธิพฤกษ์ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบอุมมาปุปผิยเถราปทาน อัมพาฏกิยเถราปทานที่ ๖ (๔๔๖) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกอก [๓๖] พระมุนีพระนามว่าเวสสภูผู้อภิ- ชาติ เสด็จเข้าไปสู่ป่ารังซึ่งมีดอกบานสะพรั่ง ประทับอยู่ที่ซอกเขา เหมือนไกรสรสีหราชฉะนั้น เรามีจิตผ่องใสโสมนัส เลื่อมใสได้เอา ดอกมะกอกบูชาพระมหาวีรเจ้า ผู้เป็นบุญเขตด้วย มือทั้งสองของตน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka