พระไตรปิฎก

บาน เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด กำลังเสด็จ ไปทางท้ายป่าใหญ่ว่า ขอพระพุทธเจ้าทรงโปรด อนุเคราะห์ข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์ปรารถนา จะถวายภิกษา พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้อนุ- เคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของเรา จงเสด็จแวะที่ อาศรมของเรา ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่อง ลาดที่ทำด้วยหญ้า เราได้หยิบเอาผลรกฟ้ามาถวาย แด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เมื่อเรามองดูอยู่ พระพิชิตมารจึงเสวย ในเวลานั้น เรายังจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้ว ได้ถวายบังคมพระพิชิตมารในกาลนั้น ในกัปที่ ๑๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดใน กาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบภัลลาตกทายกเถราปทาน