พระไตรปิฎก

พระองค์เป็นผู้ฉลาด เป็นนักปราชญ์ใน ทัศนะ ทรงช่วยประชุมชนให้ข้ามพ้นไปได้ ข้าแต่พระมุนี ผู้อื่นที่จะช่วยให้สัตว์ข้ามพ้นไป ยิ่งไปกว่าพระองค์ ไม่มีในโลก สาครแสนลึกสุด ก็พึงอาจที่จะประมาณ ได้ด้วยปลายหญ้าคา ข้าแต่พระสัพพัญญู ส่วน พระญาณของพระองค์ ใคร ๆ ไม่อาจจะประมาณ ได้เลย แผ่นดิน ก็อาจที่จะวางบนตาชั่งแล้ว กำหนดได้ ข้าแต่พระองค์ผู้มีจักษุ แต่สิ่งที่เสมอ กับพระปัญญาของพระองค์ไม่มีเลย อากาศก็อาจจะวัดได้ด้วยเชือกและนิ้วมือ ข้าแต่พระสัพพัญญู ส่วนศีลของพระองค์ ใคร ๆ ไม่อาจจะประมาณได้เลย น้ำในมหาสมุทร อากาศและภูมิภาค ๓ อย่างนี้ประมาณเอาได้ ข้าแต่พระองค์ผู้มีจักษุ พระองค์ย่อมเป็นผู้อันใคร ๆ จะประมาณเอาไม่ ได้เลย เรากล่าวสรรเสริญพระสัพพัญญู ผู้มี พระยศใหญ่ ด้วยคาถา ๖ คาถาแล้ว ประนมกร อัญชลี ยืนนิ่งอยู่ในเวลานั้น