พระไตรปิฎก

ส่วนพระผู้มีพระภาคเจ้าพิชิตมารพระ- นามว่าปิยทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่า นรชน ประทับนั่งในท่ามกลางพระภิกษุสงฆ์แล้ว ได้ทรงกระทำการแย้มพระสรวลให้ปรากฏ พระอนุรุทธเถระ ผู้อุปัฏฐาก ของพระ- ศาสดาพระนามว่า ปิยทัสสี ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้าง หนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระมหามุนีว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า อะไรเล่าหนอ เป็นเหตุให้พระศาสดาทรงแย้มพระสรวลให้ ปรากฏ เพราะเมื่อเหตุ พระศาสดาจึงทรงแย้ม พระสรวลให้ปรากฏ. พระศาสดาตรัสว่า มาณพใดทรงปะรำที่ มุงด้วยดอกไม้ไว้ตลอด ๗ วัน เรานึกถึงกรรม ของมาณพนั้น จึงได้ทำการยิ้มแย้มให้ปรากฏ เราไม่พิจารณาเห็นช่องทางที่ไม่ควรที่บุญ จะไม่ให้ผล ช่องทางที่ควรในเทวโลกหรือมนุษย์- โลก ย่อมไม่ระงับไปเลย เขาผู้เพียบพร้อมด้วยบุญกรรมอยู่ใน เทวโลกมีบริษัทเท่าใด บริษัทเท่านั้นจักถูกมุงบัง ด้วยดอกรัง เขาเป็นผู้ประกอบด้วยบุญกรรม จัก รื่นเริงอยู่ในเทวโลกนั้น ด้วยการฟ้อน การขับ การประโคม อันเป็นทิพย์ในกาลนั้นทุกเมื่อ