พระไตรปิฎก

โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓ (๔๙๓) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาบังสุกุล [๘๓] เมื่อก่อน เรากับบิดาและปู่ เป็น คนทำงานในป่า เลี้ยงชีพด้วยฆ่าปศุสัตว์ กุศลกรรมของเราไม่มี พระผู้นำชั้นเยี่ยมของโลกพระนามว่า ติสสะ ผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงแสดงรอยพระบาท ๓ รอยไว้ใกล้ที่อยู่ของเรา ด้วยทรงพระอนุ- เคราะห์ เราเห็นรอยพระบาทของพระศาสดาพระ- นามว่า ติสสะ ที่ทรงเหยียบไว้ เป็นผู้ร่าเริง มีจิต บันเทิง ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท เราเห็นต้นหงอนไก่งอกงามอยู่มีดอกบาน จึงเก็บใส่ผอบมาบูชารอยพระบาทอันประเสริฐ สุด ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือเป็นเทวดาหรือ มนุษย์ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวพรรณเหมือนดอก หงอนไก่ มีรัศมีซ่านออกจากตัว