Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 152

เล่ม มมร. 72 หน้า 152 ข้อ 82
ปังสุกุลปูชกเถราปทานที่ ๒ ว่าด้วยผลแห่งการบูชาบังสุกุล [๘๒] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มี ภูเขาลูกหนึ่งชื่ออุทัพพละที่ภูเขานั้น เราได้เห็น ผ้าบังสุกุลห้อยอยู่บนยอดไม้ครั้งนั้น เราร่าเริง มีจิตยินดี เลือกเก็บเอกดอกกระดึงทอง ๓ ดอก มาบูชาผ้าบังสุกุลจีวร ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วและด้วยการครั้ง เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น เพราะบูชาธงชัยแห่งพระอรหันต์ เราไม่รู้จักทุคติเลย เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปังสุกูลปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบปังสุกูลปูชกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka