Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 160

เล่ม มมร. 72 หน้า 160 ข้อ 88
เหมือนถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าในที่เฉพาะพระ พักตร์ ฉะนั้น ในเวลาที่กิเลสและความตรึกเกี่ยวด้วย กามเกิดขึ้น เราย่อมนึกถึง เพ่งดูพระสถูปที่ได้ ทำไว้ เราอาศัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้นำสัตว์ ออกจากที่กันดาร ผู้นำชั้นพิเศษ ตักเตือนตนว่า ท่านควรระวังกิเลสไว้ แน่ะท่านผู้นิรทุกข์ การ ยังกิเลสให้เกิดขึ้นไม่สมควรแก่ท่าน ครั้งนั้น เมื่อเราคำนึงถึงพระสถูป ย่อม เกิดความเคารพขึ้นพร้อมกัน เราบรรเทาวิตกที่ น่าเกลียดเสียได้ เปรียบเหมือนช้างตัวประเสริฐ ถูกเครื่องแทงหูเบียดเบียน ฉะนั้น เราประพฤติอยู่เช่นนี้ได้ถูกพระยามัจจุ- ราชย่ำยี เราทำกาลกิริยา ณ ที่นั้นแล้ว ได้ไป ยังพรหมโลก เราอยู่ในพรหมโลกนั้นตราบเท่าหมดอายุ แล้วมาบังเกิดในไตรทิพย์ ได้เป็นจอมเทวดา เสวยราชสมบัติในเทวโลก ๘๐ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๐๐ ครั้ง และ ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ โดยคณนา นับมิได้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka