Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 163

เล่ม มมร. 72 หน้า 163 ข้อ 89
เรามีการกระทำอันบริบูรณ์ดีแล้ว แต่ ยังเป็นทารกอยู่ทีเดียว ทุกวันนี้กิจที่ควรทำใน ศาสนาของพระศากยบุตร เราทำเสร็จแล้ว ข้าแต่พระฤาษีผู้มีความเพียรใหญ่ สาวก ของพระองค์เป็นผู้ล่วงพ้นเวรภัยทุกอย่าง ล่วงพ้น ความเกี่ยวข้องทั้งปวง นี้เป็นผลแห่งพระสถูปทอง เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปุฬินถูปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบปุฬินถูปิยเถราปทาน นฬกุฏิกทายกเถราปทานที่ ๙ (๔๙๙) ว่าด้วยผลแห่งการสร้างกุฏิไม้อ้อ [๘๙] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขา ลูกหนึ่งชื่อหาริกะ ครั้งนั้นพระสยัมภูพระนามว่า นารทะ ประทับอยู่ใกล้ต้น เราทำเรือนไม้อ้อแล้วมุงด้วยหญ้า เราได้ ชำระที่จงกรมถวายพระสยัมภู ด้วยกรรมที่ได้ทำดีแล้ว และด้วยการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้ไปสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka