Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 162

เล่ม มมร. 72 หน้า 162 ข้อ 88
เมื่อถึงภพสุดท้าย เราอันกุศลมูลตักเตือน แล้วเกิดในสกุลพราหมณ์มหาศาลอันมั่งคั่ง ใน พระนครสาวัตถี มารดาบิดาของเรา เป็นคนมีศรัทธา นับถือพระพุทธเจ้า ท่านทั้งสองนี้ เป็นผู้ฟัง ทิฏฐิธรรมแล้ว ประพฤติตามคำสอน ท่านทั้งถือเอาผ้าลาดสีขาว มีเนื้อ อ่อนมาที่ต้นโพธิ์ ได้ทำพระสถูปทองนมัสการใน ที่เฉพาะพระพักตร์แห่งพระศากยบุตร ทุกเย็นเช้า ในวันอุโบสถ ท่านทั้งสองนำเอาพระ- สถูปทองออก กล่าวสรรเสริญคุณพระพุทธเจ้า ยับยั้งอยู่ตลอด ๓ ยาม เราได้เห็นพระสถูปเสมอ จึงจะระลึกถึงเจดีย์ทรายขึ้นได้ นั่งบนอาสนะ เดียว ได้บรรลุอรหัตแล้ว. จบภาณวารที่ ๒๒ เราแสวงหาพระพุทธเจ้าผู้เป็นนักปราชญ์นั้น อยู่ ได้เห็นพระธรรมเสนาบดี จึงออกจากเรือน บรรพชาในสำนักของท่าน เราได้บรรลุอรหัตแต่อายุ ๗ ขวบ พระ- พุทธเจ้าผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงทราบถึงคุณวิเศษ ของเราจึงให้เราอุปสมบท
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka