Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 173

เล่ม มมร. 72 หน้า 173 ข้อ 92
การถวายบาตรนี้ก็ฉันนั้น ข้าพระองค์ ได้หว่านลงในพุทธเขต เมื่อท่อธารคือปีติตกลง อยู่ ผลจักทำข้าพระองค์ให้ยินดี เขต คือ หมู่และคณะมีประมาณเท่าใด ที่จะให้ความสุขแก่สรรพสัตว์ เสมอด้วยพุทธเขต ไม่มีเลย ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้า- พระองค์ขอนอบน้อมแด่พระสงฆ์ ข้าแต่พระองค์ ผู้เป็นอุดมบุรุษ ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระ- องค์ ข้าพระองค์ได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว ก็ เพราะได้ถวายบาตรใบหนึ่ง ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ข้าพระองค์ได้ ถวายบาตรใดในกาลนั้น ด้วยการถวายบาตรนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายบาตร ข้าพระองค์เผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ได้ทำเสร็จ แล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกปัตตทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบเอกปัตตทายกเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka