โฆสสัญญกเถราปทานที่ ๘ (๕๑๘)
ว่าด้วยผลแห่งความเลื่อมใสในเสียงแสดงธรรม
[๑๐๘] เมื่อก่อน เราเป็นพรานล่าเนื้อ
เที่ยวอยู่ในไพรวัน อันสงัดเงียบ ได้พบพระ
พุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี อันหมู่เทวดาห้อม-
ล้อม กำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบท
เราได้สดับธรรมอันไพเราะของพระพุทธเจ้าผู้เผ่า
พันธุ์ของโลกพระนามว่า สิขี
เราจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียง เรา
ยังจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ท่านผู้ไม่มีบุคคล
เปรียบเสมอเหมือนแล้ว ข้ามพ้นภพที่ข้ามได้
ยาก
ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้สัญญาใด
ในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จัก
ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในเสียง
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน
ทราบว่า ท่านพระโฆสสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย
ประการฉะนี้แล.
จบโฆสสัญญกเถราปทาน