Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 209

<< | หน้าที่ 209 | >>
๘. โฆสสัญญกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระโฆสสัญญกเถระ


(พระโฆสสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๐๘} [๔๔] เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้อเที่ยวอยู่ในป่าใหญ่

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส

ซึ่งหมู่เทวดาห้อมล้อมแล้ว

[๔๕] ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบทอยู่

ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมอันไพเราะของพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกพระนามว่าสิขี

[๔๖] จึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียงและในพระองค์

ผู้หาใครเสมอเหมือนและเปรียบเทียบมิได้

ครั้นทำจิตให้เลื่อมใสแล้ว จึงได้ข้ามภพที่ข้ามได้ยาก

[๔๗] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้สัญญาในพระสุรเสียงในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระสุรเสียง

[๔๘] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๔๙] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka