Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 199

เล่ม มมร. 72 หน้า 199 ข้อ 118
เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัสในพระพุทธเจ้า พระองค์นั้น ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณาทรง ยินดีในประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ จึงได้ บูชาด้วยดอกอัญชันเขียว ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ- พุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จัก ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระคิริเนลปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบคิริปูชกเถราปทานที่ ๘ (๕๒๘) โพธิสัมมัชชกเถราปทานที่ ๘ (๕๒๘) ว่าด้วยผลแห่งการกวาดลานโพธิ์ [๑๑๘] ในกาลก่อน เราเก็บใบโพธิ์ที่ ถูกทิ้งไว้ ณ ลานพระเจดีย์เอาไปทิ้งเสีย เราจึงได้ คุณ ๒๐ ประการ ด้วยเดชแห่งกรรมนั้น เมื่อเรายังท่อง- เที่ยวอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ย่อมท่องเที่ยวไปแต่ ในสองภพ คือ ในเทวดาและมนุษย์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka