พระไตรปิฎก

จุติจากเทวโลกแล้วมาสู่มนุษย์โลก ก็เกิด แต่ในสองสกุล คือ สกุลกษัตริย์และสกุลพราหมณ์ เรามีอวัยวะน้อยใหญ่สมบูรณ์สูงใหญ่ รูป สวย สะอาดสะอ้าน เต็มเปี่ยม ไม่บกพร่อง เราเกิดในภพใดภพหนึ่ง คือ ในเทวโลก หรือมนุษย์โลกในภพนั้น เรามีผิวพรรณเหมือน ทองคำ เปรียบดังทองคำที่นายช่างหลอมแล้ว ผิว ของเราอ่อนนุ่ม สนิท สุขุม ละเอียดอ่อนอยู่ ตลอดเวลา เพราะใบโพธิ์อันเราทิ้งดีแล้ว ในคติไหน ๆ ก็ตามที ฝุ่นละอองย่อม ไม่ติดในสรีระของเรา ผู้เป็นไปอยู่ นี้เป็นวิบาก แห่งการทิ้งใบโพธิ์ เพราะความร้อน ลม แดด หรือเพราะ ความร้อนของไฟก็ตาม ที่ตัวของเราไม่มีเหงื่อ ไหล นี้เป็นวิบากแห่งการทิ้งใบโพธิ์ ในกายของเรา ไม่มีโรคเรื้อน ฝี กราก ตกกระ หูดและหิดเปื่อยเลย นี้เป็นวิบากแห่งการ ทิ้งใบโพธิ์ คุณแห่งการทิ้งใบโพธิ์อกข้อหนึ่ง คือ บุคคลเกิดในภพน้อยภพใหญ่ ย่อมไม่มีโรคใน กาย นี้เป็นวิบากแห่งการทิ้งใบโพธิ์