พระไตรปิฎก

กัจจายนวรรคที่ ๕๔ มหากัจจายนเถราปทานที่ ๑ (๕๑๓) ว่าด้วยบุพจริยาของพระมหากัจจายนเถระ [๑๒๑] พระพิชิตมารพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ปราศจากตัณหา ทรงชำนะสิ่งที่ใคร ๆ เอาชนะ ไม่ได้ เป็นพระผู้นำ ได้เสด็จอุบัติขึ้นในกัปที่แสน แต่ภัทรกัปนี้ พระองค์เป็นผู้แกล้วกล้าสามารถ มีพระ- อินทรีย์เสมือนใบบัว มีพระพักตร์ปราศจากมลทิน คล้ายพระจันทร์ มีพระฉวีวรรณปานดังทองคำ มี พระรัศมีซ่านออกจากพระองค์ เหมือนรัศมี พระอาทิตย์ฉะนั้น น้ำตาและใจของสัตว์ลง ประดับด้วย พระลักษณะอันประเสริฐ ล่วงทางแห่งคำพูดทุก อย่าง อันหมู่มนุษย์และอมรเทพสักการะ ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ทรงยังสัตว์ให้ ตรัสรู้ ทรงนำไปได้อย่างรวดเร็ว มีพระสุรเสียง ไพเราะ มีพระสันดานมากไปด้วยพระกรุณา ทรง แกล้วกล้าในที่ประชุม