Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 260

เล่ม มมร. 72 หน้า 260 ข้อ 124
เพราะฉะนั้น พวกเราควรกระทำความเพียร ตลอด เวลาที่พระศาสนายังดำรงอยู่เถิด ดังนี้ ครั้งนั้น พระเถระนั้นเป็นพระอรหันต์ พระอนุเถระได้เป็นอนาคามี พวกเราที่เหลือ จากนี้ เป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ประกอบความเพียร จึง ได้ไปยังเทวโลก องค์ที่ข้ามสงสารไปได้ปรินิพพานแล้ว อีกองค์หนึ่งเกิดในชั้นสุทธาวาส, เราทั้งหลาย คือ ตัวเรา ๑ พระปุกกุสาติ ๑ พระสภิยะ ๑ พระ- พาหิยะ ๑ พระกุมารกัสสปะ ๑ เกิดในที่นั้น ๆ อันพระโคดมบรมศาสดา ทรงอนุเคราะห์ จึง หลุดพ้นไปจากเครื่องจองจำ คือ สังสารวัฏได้ เราเกิดในพวกมัลลกษัตริย์ในพระนคร กุสินารา เมื่อเรายังอยู่ในครรภ์นั่นแล มารดาได้ ถึงแก่กรรม เขาช่วยกันยกสรีระขึ้นสู่เชิงตะกอน ลำดับนั้น เราตกลงมา ตกลงไปในกอง ไม้ ฉะนั้นจึงปรากฏนามว่า ทัพพะ ด้วยผลแห่ง การประพฤติพรหมจรรย์ เรามีอายุได้ ๗ ขวบ ก็หลุดพ้นจากกิเลส ด้วยผลที่ถวายข้าวสุก ผสมน้ำนม เราจึงเป็นผู้ประกอบด้วยองค์ ๕ ด้วย บาปเพระกล่าวตู่พระขีณาสพ เราจึงถูกคนโจท มากมาย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka