Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 267

เล่ม มมร. 72 หน้า 267 ข้อ 125
สรรเสริญพระสาวกของพระองค์ ผู้กล่าวธรรม กถาวิจิตรอยู่ในหมู่มหาชน ครั้งนั้น เราชอบใจ จึงได้นิมนต์พระ- ตถาคตแล้วประดับประดามณฑปให้สว่างไสวด้วย รัตนะนานาชนิด ด้วยผ้าอันย้อมด้วยสีต่าง ๆ นิมนต์พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์ให้เสวยและ ฉันในมณฑปนั้น เรานิมนต์พระพุทธเจ้าพร้อม ด้วยพระสาวกให้เสวยและฉันโภชนะมีรสอันเลิศ ต่าง ๆ ถึง ๗ วัน แล้วเอาดอกไม้ที่สวยงามต่าง ๆ ชนิด เป็นที่อาศัยอยู่แห่งกรุณา ได้ตรัสว่า จงดูพราหมณ์ นี้ ผู้มีปากและตาเหมือนดอกปทุมมากด้วยความ ปรีดาปราโมทย์ มีกายและใจฟูขึ้นเพราะโสมนัส นำความร่าเริงมา จักษุเบิกกว้าง มีความปรารถนา ในศาสนาของเรา หมอบลงแทบบาทมูลาของเรา มีความประพฤติมั่น มีใจโสมนัส เขาปรารถนา ฐานันดรนั้น คือ การกล่าวธรรมกถาอันวิจิตร ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระศาสดามีพระ- นามว่าโคดม ซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka