Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 269

เล่ม มมร. 72 หน้า 269 ข้อ 125
เรา มารดาของเรา และเนื้อนอกจากนี้ อันเนื้อนิโครธ ผู้เป็นเป็นนายฝูงนั้นพร่ำสอน อาศัย โอวาทของเนื้อนิโครธนั้น จึงได้ไปยังที่อยู่อาศัยคือ ส คือ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์อันรื่นรมย์ ประหนึ่งว่าไป ยังเรือนของตัวที่ทิ้งจากไป ฉะนั้น. เมื่อพระศาสนาของพระกัสสปธีรเจ้า กำลังถึงความสิ้นสูญอันตรธาน เราได้ขึ้นภูเขาอัน ล้วนด้วยหิน บำเพ็ญเพียรตามคำสอนของพระ- พิชิตมาร ก็บัดนี้ เราเกิดในสกุลเศรษฐีในพระ- นครราชคฤห์ มารดาของเรามีครรภ์ ออกบวช เป็นภิกษุณี พวกภิกษุณี รู้ว่ามารดาของเรามีครรภ์ จึงนำไปหาพระเทวทัต พระเทวทัตนั้น กล่าวว่า จงนาสนะภิกษุณีผู้ลามกนี้เสีย ถึงในบัดนี้มารดาบังเกิดเกล้าของเรา เป็น ผู้อันพระพิชิตมารจอมมุนีทรงอนุเคราะห์ไว้ จึง ได้ถึงความสุขในสำนักของภิกษุณี พระเจ้าแผ่นดินพระนามว่าโกศล ได้ ทรงทราบเรื่องนั้นจึงทรงเลี้ยงดูเราไว้ด้วยเครื่อง บริหารแห่งกุมาร และตัวเรามีชื่อว่ากัสสปะ เพราะ อาศัยท่านพระมหากัสสปเถระ เราจึงถูกเรียกว่า กุมารกัสสปะ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka