พระไตรปิฎก

ครั้นได้สดับพระดำรัสนั้นแล้ว จิตของเราไม่ยึดถืออาสวะทั้งหลาย พ้นแล้วจาก กิเลสได้โดยพิเศษ คือ ดำรงอยู่แล้วในพระอรหัตผล. ในกาลต่อมา พระ- ศาสดาได้ทรงทราบจากภิกษุทั้งหลายในที่นั้น ๆ ว่า พระเถระนั้นเป็นผู้กล่าว ธรรมกถาได้อย่างวิจิตร จึงทรงสถาปนาเธอไว้ในตำแหน่งที่เลิศว่า ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย กุมารกัสสปะนี้ เป็นผู้เลิศแห่งภิกษุสาวกของเรา ผู้กล่าว ธรรมกถาให้วิจิตรแล. จบอรรถกถากุมารกัสสปเถราปทาน พาหิยเถราปทานที่ ๖ (๕๓๖) ว่าด้วยบุพกรรมของพระพาหิยเถระ [๑๒๖] ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายก มีพระรัศมีใหญ่ เลิศกว่า ไตรโลก มีพระนามชื่อว่าปทุมุตตระ ได้เสด็จ อุบัติขึ้นแล้ว เมื่อพระมุนี ตรัสสรรเสริญคุณของภิกษุ ผู้ตรัสรู้ได้เร็วพลันอยู่ เราได้ฟังแล้วชอบใจ จึง ได้ทำสักการะแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้แสวงหา คุณอันใหญ่ ถวายทานแด่พระมหามุนีพร้อมด้วยพระ- สาวกตลอด ๗ วัน ถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า แล้วปรารถนาฐานันดรนั้นในกาลนั้น ลำดับนั้นพระสัมพุทธเจ้าได้ทรงพยากรณ์ เราว่า จงดูพราหมณ์ที่หมอบอยู่แทบเท้าของเรานี้