Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 262

<< | หน้าที่ 262 | >>
๖. พาหิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระพาหิยเถระ


(พระพาหิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๒๖} [๑๗๘] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ

ทรงเป็นผู้นำ(สัตว์โลก) มีพระรัศมีมาก

เป็นผู้เลิศในโลกทั้ง ๓ เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๑๗๙] ข้าแต่พระมุนี เมื่อพระผู้มีพระภาค

ตรัสสรรเสริญคุณของภิกษุผู้ตรัสรู้ได้เร็วพลัน

ข้าพระองค์ได้ฟังแล้วมีจิตเบิกบาน

จึงได้ทำสักการะพระผู้มีพระภาค ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

[๑๘๐] ข้าแต่พระมุนี ข้าพระองค์ถวายทานตลอด ๗ วัน

แด่พระผู้มีพระภาค พร้อมทั้งพระสาวก

ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

ปรารถนาตำแหน่งนั้นในกาลนั้น

[๑๘๑] ลำดับนั้น พระพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ข้าพเจ้าว่า

‘จงดูพราหมณ์ที่หมอบอยู่แทบเท้าของเรานี้

ผู้มีโสมนัสเอิบอิ่มสมบูรณ์ เห็นประจักษ์

[๑๘๒] มีร่างกายที่บุญกรรมสร้างสรรค์ให้คล้ายทองคำ

ผุดผ่อง ผิวบาง ริมฝีปากแดงเหมือนผลตำลึงสุก

มีฟันขาวคมเรียบเสมอ

[๑๘๓] มีกำลังคือคุณมาก มีโลมชาติชูชันและมีใจฟูขึ้น

เป็นบ่อเกิดแห่งกระแสน้ำคือคุณ

มีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสด้วยปีติ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka