Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 280

เล่ม มมร. 72 หน้า 280 ข้อ 126
น้ำ ดิน ไฟ และ ลม ไม่ตั้งอยู่ นิพพานใด ในนิพพานนั้น บุญกุศลส่องไปไม่ ถึง พระอาทิตย์ส่องแสงไม่ถึง พระจันทร์ก็ส่องแสงไม่ถึง ความมืดก็ไม่ มี อนึ่ง เมื่อใด พราหมณ์ผู้ชื่อว่ามุนีเพราะความ เป็นผู้นิ่ง รู้จริงด้วยตนเองแล้ว เมื่อนั้นเขาพ้นจากรูป อรูป สุขและ ทุกข์ พระโลกนาถผู้เป็นมุนี เป็นที่นับถือของ โลกทั้งสาม ได้ภาษิตไว้ด้วยประการดังกล่าวมา ฉะนี้แล. ทราบว่า ท่านพระพาหิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบพาหิยเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka