Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 295

เล่ม มมร. 72 หน้า 295 ข้อ 127
เราเกิดแต่ในสองสกุล คือสกุลกษัตริย์ และสกุลพราหมณ์ หาเกิดในสกุลต่ำทรามไม่ นี้ เป็นผลแห่งกรรมที่สั่งสมไว้ดีแล้ว เมื่อถึงภพสุดท้าย เราเป็นบุตรของ พราหมณ์ เกิดในสกุลที่มีทรัพย์สมบัติมาก ใน พระนครสาวัตถี มารดาของเราชื่อจันทวดี บิดาชื่อ อสัสลายนะ ในคราวที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำ บิดาเรา เพื่อความบริสุทธิ์ทุกอย่าง เราเลื่อมใสในพระสุคตเจ้า ได้ออกบวช เป็นบรรพชิต พระโมคคัสลานะ เป็นอาจารย์ พระสารีบุตร เป็นอุปัชฌาย์ เราตัดทิฏฐิพร้อมด้วยมูลรากเสียได้ในเมื่อ กำลังปลงผม และเมื่อกำลังนุ่งผ้ากาสาวะ ก็ได้ บรรลุพระอรหัต เรามีปรีชาแตกฉานในอรรถ ธรรม นิรุตติ และปฏิภาณ ฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เลิศกว่า โลก จึงทรงตั้งเราไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ เราอันท่านพระอุปติสสะไต่ถามในปฏิ- สัมภิทา ก็แก้ได้ไม่ขัดข้อง ฉะนั้น เราจึงเป็น ผู้เลิศในพระพุทธศาสนา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka