พระไตรปิฎก

พราหมณ์นี้จักเป็นผู้ถึงสุขในทุกภพ เที่ยว ไปในภพน้อยภพใหญ่ จักได้สมมโนรถเช่นนี้ ในกัปนับแต่นี้ขึ้นไปแสนหนึ่ง พระ- ศาสดามีพระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งสมภพในวงศ์ พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก พราหมณ์นี้จักเป็นธรรมทายาทของพระ- พราหมณ์นี้จักเป็นธรรมทายาทของพระ- ศาสดาพระองค์นั้น จักเป็นโอรสอันธรรมเนรมิต เป็นสาวกของพระศาสดา มีนามชื่อว่า โกฏฐิตะ เราได้ฟังพระพุทธพยากรณ์นั้นแล้ว เป็น ผู้เบิกบาน มีใจยินดี บำรุงพระชินสีห์เจ้าตราบ เท่าสิ้นชีวิต ในกาลนั้น เพราะเราเป็นผู้มีสติ ประกอบด้วยปัญญา ด้วยผลของกรรมนั้น และด้วยการตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์ แล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เราได้เสวยราชสมบัติ ในเทวโลก ๓๐๐ ครั้งได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐๐ ครั้งและได้เป็น พระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับมิได้ เพราะกรรมนั้นนำไป เราจึงเป็นผู้ถึงความสุขใน ทุกภพ เราท่องเที่ยวไปแต่ในสองภพ คือใน เทวดาและมนุษย์ คติอื่นเราไม่รู้จัก นี้เป็นผล แห่งกรรมที่สั่งสมไว้ดีแล้ว