Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 302

เล่ม มมร. 72 หน้า 302 ข้อ 128
เหมือนดอกบัวมีกายและใจสูงเพราะปีติ ร่าเริง มีความเชื่อในคุณของเรา เขาปรารถนาตำแหน่งแห่งภิกษุผู้มีเสียง เหมือนราสีห์ ในอนาคตกาล เขาจักได้ ตำแหน่งนี้สมดังมโนรถปรารถนา ในกัปนับแต่นั้นไปหนึ่งแสน พระ- ศาสดามีพระนามชื่อว่า โคดม ซึ่งสมภพในวงศ์ พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก พราหมณ์นี้จักเป็นธรรมทายาทของพระ- ศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมเนรมิต จักเป็นสาวกของพระศาสดา มีนามชื่อว่ากัสสปะ พระอัครนายกของโลกพระนามว่าผุสสะ ผู้เป็นศาสดาอย่างยอดเยี่ยม หาผู้เปรียบมิได้ ไม่ มีใครจะเสมอเหมือน ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในกัป ที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ พระศาสดาพระนามว่าผุสสะพระองค์นั้น แล ทรงกำจัดความมืดทั้งปวง สางรกชัฏใหญ่ ทรงยังฝนคืออมตธรรมให้ตกลง ให้มนุษย์และ ทวยเทพอิ่มหนำ ครั้งนั้น เราสามคนพี่น้องเป็นราชมหา- อำมาตย์ในพระนครพาราณสี ล้วนแต่เป็นที่ไว้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka