พระไตรปิฎก

เป็นของว่างเปล่า ถอนความเห็นว่าตัวตนเสีย บุคคลพึงข้ามพ้นมัจจุราชไปได้ด้วยอุบายเช่นนี้ ท่านพิจารณาเห็นโลกอย่างนี้ มัจจุราชจึง จะไม่เห็น เราเป็นผู้ไม่ผมและหนวด นุ่งผ้า กาสาวพัสตร์ เป็นภิกษุพร้อมกับเวลาจบพระคาถา เราเป็นผู้ถูกโรคเบียดเบียน ถูกเขาว่า กล่าวว่า วิหารอย่าเสียหายเสียเลย จึงไม่ได้อยู่ ในวิหารของสงฆ์ เรานำเอาผ้ามาจากกองหยาก เยื่อ ป่าช้าและหนทาง แล้วทำผ้าสังฆาฏิด้วยผ้า เหล่านี้ ทรงจีวรที่เศร้าหมอง พระผู้นำชน พิเศษเป็นนายแพทย์ใหญ่ ทรงพอพระทัยในคุณอันนั้นของเรา จึงทรงตั้งเรา ไว้ในตำแหน่งแห่งภิกษุผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลาย ฝ่ายที่ทรงจีวรเศร้าหมอง เราสิ้นบุญและบาป หายโรคทุกอย่าง ไม่ มีอาสวะ ดับสนิทเหมือนเปลวไฟที่มอดเชื้อ เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโมฆราชเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบโมฆราชเถราปทาน