เมื่อถึงภพสุดท้าย ได้บังเกิดในสกุล
กษัตริย์ เมื่อพระชนกล่วงไปแล้วก็ได้เป็นพระ-
มหาราชา
เราถูกโรคเรื้อนครอบงำ กลางคืนไม่ได้
รับความสุข เพราะสุขที่เกิดจากความเป็นพระ-
เจ้าแผ่นดินหาประโยชน์นั้นได้ ฉะนั้น เราจึงชื่อว่า
โมฆราช
เราเห็นโทษของร่างกาย จงได้บวชเป็น
บรรพชิต มอบตัวเป็นศิษย์ของพราหมณ์พาวรี
ผู้ประเสริฐ เราเข้าไปเฝ้าพระผู้นำนรชนพร้อม
ด้วยบริวารเป็นอันมาก ได้ทูลถามปัญหาอัน
ละเอียดลึกซึ้งว่า
โลกนี้ โลกหน้า พรหมโลกกับทั้ง
เทวโลก ข้าพระองค์ไม่ทราบความเห็นของพระ
องค์ ผู้ทรงพระนามว่าโคดม ผู้มียศ
เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงได้มีปัญหามาถึงพระ-
องค์ ผู้ทรงเห็นล่วงสามัญชน ข้าพระองค์จะ
พิจารณาเห็นโลกอย่างไร มัจจุราชจึงจะไม่เห็น
พระพุทธเจ้าผู้ทรงรักษาโรคทุกอย่างให้
หายได้ ได้ตรัสกะเราว่า ดูก่อนโมฆราช ท่านจง
เป็นผู้มีสติทุกเมื่อ พิจารณาเห็นโลกโดยความ